Grafheuvels

We zitten in het gras op de heuvel, omringd door palen en eten onze meergranen boterhammen.
Onder ons liggen of lagen de resten van mensen die hier meer dan drieduizend jaar geleden misschien ook zo zaten, zonder blauwe koelbox.
Het is niet stil in het bos, maar we zijn zo gewend aan de herrie van verkeer en ventilatoren in de stad, dat het hier stil lijkt. Tot er een vliegtuig laag overkomt. Het vliegveld is niet ver, mensen van en naar hun bestemmingen.
En wij zitten op de grafheuvels. Tussen de gehuchten Toterfout en Halfmijl. Hier was vroeger een uitgestrekte heide, onderbroken door berken en eiken.
Heide en grafheuvels en Toterfout en Halfmijl. Mijn hoofd vult zich met verhalen.

1 reactie op “Grafheuvels”

  1. Pingback: Wormgat | Suzanne Wouda

Reacties zijn uitgeschakeld.