• Zie ik nog verhalen?

    Schrijven lukt even niet.Ik begin voor de zoveelste keer opnieuw.Ander onderwerp.Opnieuw loop ik vast.Ander onderwerp.Vast.Ander onderwerp.* Vrijdag zat ik bij een masterclass. Meestal geeft me dat inspiratie en energie.Nu niet.Dat lag niet aan de docent. Thomas Verbogt vertelde inspirerend over personage en perspectief. Niet alleen het vertelperspectief, maar het perspectief van jou als schrijver.De blik […]


  • Een hele rol ducttape

    In groep 8 (in 1986) moest ik een opstel schrijven. De opdracht: kruip in de huid van een dier.Ik schreef over zeehonden die doodgeknuppeld werden.Dat gebeurde toen.Mijn opstel werd uitgekozen voor de schoolkrant en vanaf dat moment wilde ik schrijver worden.Dat dat nog 26 jaar duurde, heeft te maken met valse overtuigingen.Mijn valse overtuiging was: […]


  • Piketpaaltjes en paaseieren

    Een van de beste lessen leerde ik tijdens een cursus scenarioschrijven.De les ging over exposé, het geven van informatie in een dialoog.Maar ik trek hem breder. Infodump, show don’t tell.Dat zijn doodzondes, echt.Deze overtuiging had zich vastgehaakt in mijn hoofd.Gij zult geen info dumpen.In alle schrijfcursussen wordt hierop gehamerd.Zelf paste ik de volgende strategie toe: […]


  • Flow…

    Csikszentmihalyi. Dit is niet een random rijtje letters. Dit is flow…Of liever, de achternaam van degene die het begrip introduceerde.De Amerikaanse psycholoog Mihaly Csikszentmihalyi deed onderzoek naar geluk en de toestand waarin een mens gelukkig is. Deze toestand noemde hij flow.Door meer dan duizend mensen te interviewen ontdekte Csikszentmihalyi enkele voorwaarden voor flow.Geen verrassing die […]


  • Rock bottom…

    Ik ben lid van een schrijfclub.De contributie is drank, al bespreken we elkaars teksten nog wel nuchter.Vaak zijn we het eens met het commentaar dat we elkaar geven. Soms is er discussie, of zijn we het ronduit oneens.Bijvoorbeeld over wat we personages aandoen.Of juist niet.Aan het einde van mijn boek Sabel zit hoofdpersoon Max samen […]


  • Net een echt mens…

    Personages zijn net mensen.Toch vergeet ik tijdens het schrijven wat menselijke zaken.Eten. Poepen. Plassen. Slapen. Warm of koud hebben.Ik negeer die dingen voorlopig, dat is voor de herschrijf. Wat maakt een personage tot een mens?Soms lees ik boeken waarin personages door de schrijver te ‘mooi’ gemaakt zijn. De hoofdpersoon is te bijzonder, te origineel, te […]


  • A=B=C, of… nee

    In het dagelijks leven praat ik met het beletselteken.…Dat is luiheid, onzekerheid, niet weten hoe een zin moet eindigen.Omdat ik een zin verkeerd begonnen ben…Daarom is schrijven fijner.Dan is er een backspace.Mijn personages praten ook zo. Of praatten. Nu dwing ik mezelf zinnen af te maken.Kom op, luie donder. Maak die zin af. Papier is […]


  • Het vuur aan de schenen

    Zo’n interview…Een miljoen vragen aan je personages. Om ze beter te leren kennen.Ik hou er niet van.Niet dat het geen goed middel is, of zou kunnen zijn. Maar het geduld…Dat heb ik niet.En het is echt zo: de mooiste dingen ontstaan tijdens het schrijven.Zoals de Poort Zonder Sleutel in het Oneindige Verhaal. De derde poort, […]


  • De motor

    Toen ik twee was verdronk ik bijna in de Galderse meren.‘We zagen alleen nog wat plukjes wit haar boven het water uitsteken,’ zeiden mijn ouders later.Ik heb er geen actieve herinnering aan. Toch is verdrinken een motief in bijna al mijn boeken. Een element met een symbolische functie.Is dat terug te leiden naar mijn tweejarige […]


  • Afvoerputje

    Hoe vaak ik niet een idee ben kwijtgeraakt. In het afvoerputje van mijn brein. JK had geluk daar in die trein, toen ze Harry Potter tot in de puntjes uitdacht en alle details onthield.Mijn brein werkt niet zo.Ik schrijf ideeën meteen op. En zo onderzoek ik ze ook. Schrijvend.Het helpt mij te bedenken wat ik […]